Boek recensie Rob van Essen - Ik kom hier nog op terug

Recensie

Titel: Ik kom hier nog op terug

Auteur: Rob van Essen

Uitgeverij: Atlas Contact

Genre: Roman/ literatuur

Uitgave: 14 november 2023

Met dank aan: De club van echte lezers.





Zo leuk was het moment dat ik in mijn mailbox keek en zag dat ik dit boek mocht recenseren. Wat volgde was het wachten op het boek. Het echte papierboek. Zo cool!


Over de auteur Rob van Essen

Rob van Essen, geboren in 1963, neemt met zijn bijzondere en veelgeprezen schrijfwerk een belangrijke plaats in binnen de Nederlandse auteur. Hij heeft de J.M.A. Biesheuvelprijs en de Libris Literatuur Prijs in ontvangst mogen nemen. Ook schrijft hij dichtbundels.

Over het boek

Journalist Rob Hollander wordt door zijn oud-studiegenoot Icks uitgenodigd langs te komen in Los Angeles. Daar biedt Icks hem de mogelijkheid fouten uit het verleden te herstellen door terug te reizen in de tijd. In de trip waarin Hollander vervolgens terechtkomt is een grote rol weggelegd voor een ingrijpende gebeurtenis uit zijn jeugd en zorgt een hereniging met een aantal medestudenten ervoor dat alles in een nieuw licht wordt geplaatst. Is het leven een enkele reis of kan je zo nu en dan een stukje terug om iets te herstellen?

De elementen

De cover is licht van kleur, in blauw en creme tinten. Er is een brug zichtbaar met iemand op de brug. Is hij de bruggenschilder uit het boek misschien? Het maakt al nieuwsgierig. De lichtere tinten geven de indruk dat het geen "zwaar" boek zal zijn. 

Een man schildert het hek van een brug, het stalen hekwerk langs de fietspaden van die brug. Hij krijgt ervoor betaald. Het is zijn baan. Dat is al jaren zo geregeld

  

De intro is geschreven in de derde persoon. Niet veel later wordt de lezer in de vertelperspectief van de eerste persoon meegenomen naar Rijssen in de jaren zeventig. De zondagmiddagen in een gelovig gezin en op de radio G.B.J. Hiltermann die elke zondag de toestand in de wereld besprak. In Rijssen woonde toen Rob Hollander. Het hoofdkarakter van dit boek. In het begin lijkt het wel op een autobiografie, de achternaam, zijn geboortejaar, de woonplaats, een gelovig gezin, ed.

De wereld draaide zo snel rond dat ik er telkens te laat op was gesprongen, in welke levensfase dan ook. Ik had altijd moeite gehad met springen. Het liefst had ik helemaal niets gedaan. 

Nu is hoofdkarakter Rob Hollander bijna zestig jaar en heeft hij wat te vertellen. Het is nogal een verhaal. Tijdens dit verhaal gaan we vaak 25 jaar terug in de tijd. Hij is dan 35 jaar. Die 'tijd' is erg belangrijk als zijnde een apart thema. Na de intro flitsen we terug naar de jaren zeventig, gaan we verder naar begin jaren tachtig tot de sprong naar 1998. Als hij G.B.J. Hiltermann op sloffen ziet lopen. Menig lezer zal zich afvragen wat die G.B.J. er mee te doen heeft, blijkbaar veel. Tevens geeft het een sprong terug in de tijd, mogelijk een herinnering bij velen,  of noem het nostalgie, als Hiltermann de toestand van de wereld bespreekt. Elke zondag. 

Dat was het leven: je ging je dingen doen en daar kwam de klad in. 

Het begin leest qua stijl enthousiast en modern. Echter de hoofdpersoon lijkt nogal saai en doet geestdodend werk. Zo blijkt. Lees dan vooral door gezien Rob van Essen heel wat in petto heeft voor zijn lezers. Gezien de tijdsprongen en de hoeveelheid aan acties in het tweede deel is het soms lastig om een en ander te plaatsen. Is Rob nu een zonderlinge man, zonder baan? Of een uitgerangeerde journalist? Het lezersbrein moet dit even verwerken en de tijdslijnen die volgen goed in elkaar (kunnen) schuiven. 

Rob van Essen heeft goed nagedacht over de thema's en de tijd. Zou hij een voorliefde hebben voor tijdreizen, of alleen de film The Time Machine van H.G. Wells...Hij laat dit item goed naar voren komen en maakt de lezer hier zeker nieuwsgierig mee. Het neemt een groot deel van het boek in beslag. 

Zoals al eerder genoemd, lijkt de hoofdpersoon wat saai en nogal op zichzelf. Gedurende het boek maakt hij een ware ontwikkeling door en bemerkt dat hij ook in een groep kan functioneren. Wat ertoe leidt dat hij zelfs de leiding neemt in bepaalde situaties. Mogelijk tot zijn eigen verbazing en zeker die van de lezer, die mogelijk al eerder gehuld is onder een mistige laag van verbazing en mogelijk zelfs stil is aan het einde.

Waardering  ⭐️⭐️⭐️⭐️

Mooi en bizar tegelijk. Met een tijdmachine die nu a la 2023 best gebruikt zou kunnen worden voor een reisje naar het nostalgische vroeger. Naar een tijd waarin verhalen verzinnen en ook vertellen al echt hip was. Echt mooi en soms verwarrend. 


Groetjes  Annette 

Birdy's Boeken 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Simone van der Vlugt- Schilderslief

Thriller Recensie: Loes den Hollander - Geloof mij nooit.

De Camino - Anya Niewierra - De recensie